Betere body

Na een jaar wilde ik toch wat beters, een nieuwere body het werd een Sony A77ii Echt een prima camera. Geen opklappende spiegel meer en dus veel stiller. De spiegel is licht doorlatend wat ook betekend dat de beeld sensor altijd belicht kan worden en dus heb je ook in de zoeker live view. Heerlijk je kan altijd precies zien wat je aan het doen bent. En toch is er een spiegel waardoor je net als bij een spiegelreflex een aparte sensor hebt voor de autofocus.

Inmiddels was ik ook al aan het experimenteren geweest met handmatig focussen. Met name omdat mijn oudere camera’s maar een beperkt aantal focuspunten hadden. En je weleens net op een ander punt de focus wilt leggen. Zeker bij close-up fotografie is dit handig. Nu heeft z’n liveview zoeker ook als voordeel dat je gebruik kunt maken van focus peaking. Je ziet in het hele frame zo waar de scherpte zit. Ook als je autofocus werkt, dit is erg handig, zeker als je weinig scherpte ruimte hebt.

Sony A900

Intussen werd ik steeds meer getrokken tot groothoek. Zeker de 10-20mm lens die ik had ervoer ik als erg fijn. Wel vond ik het jammer dat je op een crop sensor behoorlijk wat beeldhoek inlevert. 10mm is een heel wijde beeldhoek, maar effectief blijft er een beeldhoek over die ten opzichte van een full frame sensor vergelijkbaar is met 15mm. Maar je hebt wel de vervormingen en eigenschappen die horen bij een brandpunt van 10mm en die zijn lang niet altijd wenselijk. Mijn drang naar full frame werd groter. En werd reëel toen ik een Sony A900 kon overnemen. Wow, wat maakt dat een verschil.

Geen liveview meer, maar veel beter zicht door de zoeker. Pas toen werd mijn haat-liefde verhouding met de digitale zoeker duidelijk. Ik kon de scherpte nu weer zien. Ondanks focus peaking was ik nooit helemaal tevreden als ik handmatige focus gebruikte. En eindelijk waren de ISO-prestaties duidelijk beter. En de bouw, de A900 is echt een tank en dat beviel. Toch bleef er iets knagen. Dus er kwam ook een Sony A99 zeker een stuk beter dan de A900 maar…….

Er volgde een dilemma investeren in beter glas, en toch niet tevreden over een digitale zoeker. Ondanks dat die bij een A99 veel beter is dan bij de A77ii werkt het voor mij niet. En zeker gezien de centralisatie van de focus punten bij full frame wilde ik meer en meer handmatig focussen. Sony gaat geen camera’s meer maken met een traditionele zoeker. Sterker de verwachting dat er nog opvolging komt in het SLT/DSLR-segment is minimaal. En systeemcamera’s trekken me niet gezien de zoeker.

Nikon

Dat werd dus het roer om.

Een ander merk, ik had daar natuurlijk al langer naar gekeken. Al toen ik de Sony A77ii kocht, maar vond de investering op dat moment toch net iets te stevig. Ik heb nu een Nikon D800E. En werkelijk ik wil nooit meer terug. Waarom, de scherpte, de ruis, de mogelijkheden en ja de zoeker en matglas werkelijk zien is toch iets anders als denken dat je het ziet.
Ja ik mis live view, het is toch wel erg handig en makkelijk. Alleen niet altijd, soms klopt het niet en is de opname werkelijk anders wat betreft belichting en soms zie je werkelijk niet wat je op de foto zet. Misschien ooit als ik naar een andere body zoek en de techniek veranderd is. Maar waarom? Ik heb nu mijn camera gevonden.