Hoe werd ik foto enthousiast
Bij mij was het een vrij lang proces voor ik echt besmet raakte.
Hoe het begon
Iedereen begint ergens met het maken van foto’s. Toen ik van mijn opa een oude Afga Isoly camera kreeg die werkte met Film 120 rolletjes maakte ik mijn eerste stapjes. Ik zal een jaar of 10 zijn geweest.
Altijd een gedoe met die rolletjes dus later kocht ik een Fujifilm zoom cameraatje, met kleinbeeld rolletjes. Toch iets makkelijker maar als tiener weinig geduld en niet te veel te besteden dus een verminderd animo.
Digitaal
Eind jaren ’90 werden de eerste camera’s voor consumenten wat betaalbaarder. Dus in mijn enthousiasme werd en Casio QV-700 aangeschaft.
Voor die tijd een geweldige resolutie van wel 640×480 pixels. Grappig om te hebben maar verder niet heel spannend.
In 2002 wilde ik wat beter en ging voor een Nikon Coolpix 775. Eindelijk een beetje resolutie 1600×1200 pixels. Een prima supercompacte camera waar prima foto’s mee te maken waren.
In 2004 een camera met PSAM en RAW. Heerlijk wat meer zelf in de hand. De Panasonic DMC-FZ8 met 12x zoom.
Hij leek zelfs op een echte camera. En ik heb er een heel aantal jaar veel plezier mee gehad. Zeker prima voor vakanties en wat tussendoor plaatjes. Inzoomen was erg leuk alleen de digitale beeldstabilisatie was het echt niet.
In 2015 wilde ik door omstandigheden wat serieuzer foto’s maken. De aanschaf van een willekeurige spiegelreflex werd een feit.
Eindelijk echt enthousiast en werd ik dus een foto enthousiast.
