In 2015 wilde ik me meer gaan verdiepen in fotografie. Lekker wandelen en genieten combineren met het vastleggen van wat ik zie. Ik had al een redelijke camera dus die ging gewoon mee. Verder eigenlijk geen flauw benul van de techniek. Wel wist ik dat je iets moest met de PSAM-standen en de laatste drie standen kon ik wel iets mee dus experimenteren maar. 
Al snel was ik zeker de Panasonic DMC-FZ8 was het niet helemaal. Wat ik ook deed de kwaliteit bleef uiteindelijk beneden de maat. Natuurlijk als ik de foto’s wat verkleinde was het nog wel te doen maar zo veel ruis werd echt een beperking zelfs op de laagste stand van het ISO bereik werd het niet veel beter.

Het is natuurlijk een oudere camera en de sensor is beperkt. Dus ik me wat meer oriënteren in de nieuwere generatie camera’s. Maar eigenlijk wist ik het wel een digitale Spiegelreflex was eigenlijk de enige optie. Maar ja wel prijzig en word ik dan wel gelukkig van het resultaat.

Sony

Dat werd dus Marktplaats afstruinen. En me inlezen in de wat oudere camera’s, wat is nu het beste. Goed al snel was ik erachter dat de verschillen niet heel groot zijn. Maar de prijzen wel. Sony toen nog de echte underdog was heel betaalbaar in de tweedehandsmarkt en vele oude Minolta lenzen die echt bijna niets kosten passen er gewoon op.
Mijn eisenpakketje was bekend nu wachten op de juiste advertentie.

Ik ging voor een nog wat eenvoudiger exemplaar maar aangekomen bij de verkoper bleek die nog een model te hebben voor een paar tientjes extra. Voor een prijs waar je nog geen compact camera voor kon kopen had ik dus een prima Sony A500 spiegelreflex. Deze camera had liveview toch wel handig dacht ik als je niet anders gewend bent, en het schermpje kon zelfs uitgeklapt worden. Samen met een 18-55mm lensje leek het me een prima camera om me verder te ontwikkelen. 

Ja dat was wel even wennen, al snel was ik zeer content met de zoeker en de voor mij razendsnelle focus. En het belangrijkste de foto’s zagen er al direct een stuk beter uit. Maar ja nu heb je een prima camera maar eigenlijk ben je zelf nog een kluns op het gebied van fotografie. Met de Panasonic was ik redelijk thuis geraak in de S-stand. Dus de sluitertijd instellen en gaan. Dat werkte redelijk goed in combinatie met de 12x zoom. Inzoomen betekende sluitertijd aanpassen. Met de Sony werkte dat ook.
Intussen was ik ook helemaal los gegaan op diverse lenzen. Een hele verzameling ontstond. Lekker uitproberen en ervaring op doen. Ook had ik in mijn kooplust nog wat andere body’s aangeschaft en Had ik de Sony A500 omgeruild voor een Sony A550. Een ietsje betere camera voor een appel en een ei. 

Workshop

Ik maakte leuke foto’s maar kwam niet echt verder, dus een workshop gevolgd bij een fotograaf. Belichtingsdriehoek werken in de A-stand (Diafragma) een wereld ging open. Er vielen wat dingen op hun plaats. De techniek voor je laten werken en bewuster bezig zijn met de scherpte en belichting van de compositie. 
Arme Sony A550, op zijn oude dag ging deze als een razende, binnen een jaar meer dan 60 duizend probeersels gemaakt. Met steeds betere resultaten.